Español · Lección 36← Curso
🔥
Sección 1 / 8

Calentamiento

Lección 36

Taller: contar anécdotas

EspañolLección 368 secciones65 ejercicios
1.1

¿Qué hacemos hoy?

Taller de conversación: contar anécdotas. Practicas contar una historia con principio, nudo y final usando el imperfecto (descripción) y el pretérito (acciones), y reaccionando a la historia de otro. Aprendes 20 expresiones narrativas y los verbos pasar, ocurrir, reír, llorar, asustar, sorprender, caer y olvidar.
1.2

Objetivos de la lección

  • Empezar una historia (Un día…, Resulta que…)
  • Describir la situación con el imperfecto
  • Contar los hechos con el pretérito
  • Usar conectores narrativos (de pronto, entonces, al final)
  • Reaccionar a la historia de otro (¡Qué susto!, ¡No me lo puedo creer!)
  • Conjugar 8 verbos nuevos
1.3

Repaso de la lección 35

¿Cómo se dice «тобі хочеться»?
¿Te apetece?
¿Cómo se dice «де зустрінемось»?
¿Dónde quedamos?
¿Cómo se dice «мені все одно»?
Me da igual.
¿Cómo se dice «змінюються плани»?
Cambio de planes.
1.4

Preséntate

Di cómo empiezas una historia. → Un día …

1.5

Tarjetas: 20 palabras — contar historias

Tema: contar historias. Escucha, repite en voz alta y usa cada palabra en una frase.

1.6

Dato cultural

Los españoles cuentan historias en las sobremesas (la conversación después de comer). Una buena anécdota empieza con «Resulta que…» o «Un día…», usa gestos y termina con una reacción: «¡Qué risa!». Para cuentos infantiles: «Érase una vez…» y «Y colorín colorado, este cuento se ha acabado».
🧩
Sección 2 / 8

Vocabulario

2.1

Frases útiles

  • Un día, cuando era pequeño, … — одного дня, коли я був малим…
  • Resulta que perdí las llaves. — виявляється, я загубив(ла) ключі
  • Hacía mucho frío y llovía. — було дуже холодно і йшов дощ
  • De pronto, oí un ruido. — раптом я почув(ла) шум
  • No sabía qué hacer. — я не знав(ла), що робити
  • Me quedé de piedra. — я остовпів(ла)
  • Por suerte, un vecino me ayudó. — на щастя, мені допоміг сусід
  • Al final, todo salió bien. — зрештою, усе вдалося
  • ¡Qué susto! ¿Y qué hiciste? — який переляк! І що ти зробив(ла)?
  • ¡No me lo puedo creer! — не можу повірити!
  • ¡Qué vergüenza! — як соромно!
  • Me reí muchísimo. — я дуже сміявся(лась)
2.2

Más palabras

el sustoпереляк
la vergüenzaсором
la risaсміх
el ruidoшум
el desastreкатастрофа
el finalкінець
el principioпочаток
de repenteраптом
aquel díaтого дня
hace añosкілька років тому
divertido/aвеселий
increíbleнеймовірний
2.3

¿Qué palabra es?

Як соромно!
Який переляк!
Як смішно!
Не можу повірити!
На щастя
На жаль
2.4

Completa la frase

____ , cuando era pequeño, … (одного дня)
____ que perdí las llaves. (виявляється)
____ , oí un ruido. (раптом)
____ , todo salió bien. (зрештою)
¡Qué ____ ! (переляк)
Me quedé de ____ . (камінь)
2.5

Lee en voz alta

  • un día cuando era pequeño — ун діа куандо ера пекеньо
  • resulta que perdí las llaves — ррезульта ке перді лас л’явес
  • hacía mucho frío — асія мучо фріо
  • de pronto oí un ruido — де пронто ої ун рруйдо
  • no sabía qué hacer — но сабія ке асер
  • me quedé de piedra — ме кеде де п’єдра
  • por suerte — пор суерте
  • al final todo salió bien — аль фінал тодо саліо б’єн
  • ¡qué susto! — ке сусто
  • ¡no me lo puedo creer! — но ме ло пуедо креер
2.6

Sobre ti

Cuenta con una frase cómo empieza tu historia favorita. → Un día …

📖
Sección 3 / 8

Lectura

3.1

Diálogo: una anécdota

Ana: ¿Sabes qué me pasó ayer? Знаєш, що зі мною сталося вчора?

Luis: No. Cuéntame. Ні. Розкажи.

Ana: Resulta que salí de casa sin llaves y la puerta se cerró. Виявляється, я вийшла з дому без ключів, і двері зачинилися.

Luis: ¡Qué susto! ¿Y qué hiciste? Який переляк! І що ти зробила?

Ana: Al principio no sabía qué hacer. Hacía frío y no tenía el móvil. Спершу я не знала, що робити. Було холодно, а телефона в мене не було.

Luis: ¡Qué mala suerte! Яка невдача!

Ana: De pronto vi a mi vecino. Por suerte, él tenía una llave de repuesto. Раптом я побачила сусіда. На щастя, у нього був запасний ключ.

Luis: ¡No me lo puedo creer! Qué casualidad. Не можу повірити! Яка випадковість.

Ana: Al final entré en casa y me reí muchísimo. Зрештою я зайшла додому й дуже сміялася.

Luis: ¡Qué risa! Eso me pasó a mí una vez. Як смішно! Це зі мною теж колись було.

3.2

Texto: el día de la maleta

El año pasado, cuando viajaba a Roma, me pasó algo increíble. Era un día de verano y hacía mucho calor. Estaba en el aeropuerto con mi maleta azul y esperaba mi vuelo. De pronto, una señora cogió mi maleta y se fue. Me quedé de piedra y no sabía qué hacer. Corrí detrás de ella y le dije: «¡Perdone, esa maleta es mía!». La señora me miró y se puso roja. Resulta que su maleta era igual que la mía. ¡Qué vergüenza! Por suerte, la señora se rio muchísimo. Al final, las dos nos reímos y cada una se fue con su maleta. Минулого року, коли я летів(ла) до Рима, зі мною сталося щось неймовірне. Це був літній день, і було дуже спекотно. Я була в аеропорту зі своєю синьою валізою й чекала рейс. Раптом якась пані взяла мою валізу і пішла. Я остовпіла й не знала, що робити. Я побігла за нею й сказала: «Перепрошую, ця валіза моя!». Пані подивилася на мене й почервоніла. Виявляється, її валіза була така сама, як моя. Як соромно! На щастя, пані дуже сміялася. Зрештою ми обидві посміялися, і кожна пішла зі своєю валізою.

3.3

Verdadero o falso

La historia ocurrió en un aeropuerto.
Verdadero ✔
Hacía frío.
Falso ✘ — hacía mucho calor.
Una señora cogió la maleta de la narradora.
Verdadero ✔
La señora se enfadó mucho.
Falso ✘ — se rio muchísimo.
Cada una se fue con su maleta.
Verdadero ✔
3.4

Preguntas sobre los textos

¿Adónde viajaba la narradora?
A Roma.
¿Qué tiempo hacía?
Hacía mucho calor.
¿Qué hizo la señora?
Cogió la maleta y se fue.
¿Qué resultó?
Que su maleta era igual que la de la narradora.
¿Cómo terminó la historia?
Las dos se rieron y cada una se fue con su maleta.
3.5

Completa con palabras de los textos

Hacía mucho ____ . (спека)
De ____ , una señora cogió mi maleta. (раптом)
Me quedé de ____ .
¡Qué ____ ! (соромно)
Por ____ , la señora se rio. (на щастя)
3.6

Sobre ti

Cuenta una anécdota divertida tuya. → Resulta que un día …

📐
Sección 4 / 8

Gramática

4.1

Contar en pasado: imperfecto + pretérito

Imperfecto = escena y descripción: Hacía calor y yo esperaba el vuelo. — Було спекотно, і я чекав(ла) рейс.
Pretérito = acciones concretas: De pronto, una señora cogió mi maleta. — Раптом якась пані взяла мою валізу.
Orden: un día → al principio → de pronto → entonces → al final.
Reír (irregular): río; pasado rio / se rio, rieron. Caer: caigo; pasado cayó, cayeron.
4.2

Los 8 verbos de la lección

Pulsa 🔊 para escuchar. Primero lee la tabla, luego cierra los ojos y repite.

PASAR [пасар]

траплятися; проводити (час)

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a pasaryo no voy a pasar¿Voy a pasar yo?
túvas a pasartú no vas a pasar¿Vas a pasar tú?
él / ella / ustedva a pasarél no va a pasar¿Va a pasar él?
nosotrosvamos a pasarnosotros no vamos a pasar¿Vamos a pasar nosotros?
vosotrosvais a pasarvosotros no vais a pasar¿Vais a pasar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a pasarellos no van a pasar¿Van a pasar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yopasoyo no paso¿Paso yo?
túpasastú no pasas¿Pasas tú?
él / ella / ustedpasaél no pasa¿Pasa él?
nosotrospasamosnosotros no pasamos¿Pasamos nosotros?
vosotrospasáisvosotros no pasáis¿Pasáis vosotros?
ellos / ellas / ustedespasanellos no pasan¿Pasan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yopaséyo no pasé¿Pasé yo?
túpasastetú no pasaste¿Pasaste tú?
él / ella / ustedpasóél no pasó¿Pasó él?
nosotrospasamosnosotros no pasamos¿Pasamos nosotros?
vosotrospasasteisvosotros no pasasteis¿Pasasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedespasaronellos no pasaron¿Pasaron ellos?
OCURRIR [окуррір]

відбуватися

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a ocurriryo no voy a ocurrir¿Voy a ocurrir yo?
túvas a ocurrirtú no vas a ocurrir¿Vas a ocurrir tú?
él / ella / ustedva a ocurrirél no va a ocurrir¿Va a ocurrir él?
nosotrosvamos a ocurrirnosotros no vamos a ocurrir¿Vamos a ocurrir nosotros?
vosotrosvais a ocurrirvosotros no vais a ocurrir¿Vais a ocurrir vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a ocurrirellos no van a ocurrir¿Van a ocurrir ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoocurroyo no ocurro¿Ocurro yo?
túocurrestú no ocurres¿Ocurres tú?
él / ella / ustedocurreél no ocurre¿Ocurre él?
nosotrosocurrimosnosotros no ocurrimos¿Ocurrimos nosotros?
vosotrosocurrísvosotros no ocurrís¿Ocurrís vosotros?
ellos / ellas / ustedesocurrenellos no ocurren¿Ocurren ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoocurríyo no ocurrí¿Ocurrí yo?
túocurristetú no ocurriste¿Ocurriste tú?
él / ella / ustedocurrióél no ocurrió¿Ocurrió él?
nosotrosocurrimosnosotros no ocurrimos¿Ocurrimos nosotros?
vosotrosocurristeisvosotros no ocurristeis¿Ocurristeis vosotros?
ellos / ellas / ustedesocurrieronellos no ocurrieron¿Ocurrieron ellos?
REÍR [рреір]

сміятися

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a reíryo no voy a reír¿Voy a reír yo?
túvas a reírtú no vas a reír¿Vas a reír tú?
él / ella / ustedva a reírél no va a reír¿Va a reír él?
nosotrosvamos a reírnosotros no vamos a reír¿Vamos a reír nosotros?
vosotrosvais a reírvosotros no vais a reír¿Vais a reír vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a reírellos no van a reír¿Van a reír ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoríoyo no río¿Río yo?
túríestú no ríes¿Ríes tú?
él / ella / ustedríeél no ríe¿Ríe él?
nosotrosreímosnosotros no reímos¿Reímos nosotros?
vosotrosreísvosotros no reís¿Reís vosotros?
ellos / ellas / ustedesríenellos no ríen¿Ríen ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoreíyo no reí¿Reí yo?
túreístetú no reíste¿Reíste tú?
él / ella / ustedrioél no rio¿Rio él?
nosotrosreímosnosotros no reímos¿Reímos nosotros?
vosotrosreísteisvosotros no reísteis¿Reísteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesrieronellos no rieron¿Rieron ellos?
LLORAR [льорар]

плакати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a lloraryo no voy a llorar¿Voy a llorar yo?
túvas a llorartú no vas a llorar¿Vas a llorar tú?
él / ella / ustedva a llorarél no va a llorar¿Va a llorar él?
nosotrosvamos a llorarnosotros no vamos a llorar¿Vamos a llorar nosotros?
vosotrosvais a llorarvosotros no vais a llorar¿Vais a llorar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a llorarellos no van a llorar¿Van a llorar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yolloroyo no lloro¿Lloro yo?
túllorastú no lloras¿Lloras tú?
él / ella / ustedlloraél no llora¿Llora él?
nosotroslloramosnosotros no lloramos¿Lloramos nosotros?
vosotroslloráisvosotros no lloráis¿Lloráis vosotros?
ellos / ellas / ustedeslloranellos no lloran¿Lloran ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yolloréyo no lloré¿Lloré yo?
túllorastetú no lloraste¿Lloraste tú?
él / ella / ustedlloróél no lloró¿Lloró él?
nosotroslloramosnosotros no lloramos¿Lloramos nosotros?
vosotrosllorasteisvosotros no llorasteis¿Llorasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedeslloraronellos no lloraron¿Lloraron ellos?
ASUSTAR [асустар]

лякати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a asustaryo no voy a asustar¿Voy a asustar yo?
túvas a asustartú no vas a asustar¿Vas a asustar tú?
él / ella / ustedva a asustarél no va a asustar¿Va a asustar él?
nosotrosvamos a asustarnosotros no vamos a asustar¿Vamos a asustar nosotros?
vosotrosvais a asustarvosotros no vais a asustar¿Vais a asustar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a asustarellos no van a asustar¿Van a asustar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoasustoyo no asusto¿Asusto yo?
túasustastú no asustas¿Asustas tú?
él / ella / ustedasustaél no asusta¿Asusta él?
nosotrosasustamosnosotros no asustamos¿Asustamos nosotros?
vosotrosasustáisvosotros no asustáis¿Asustáis vosotros?
ellos / ellas / ustedesasustanellos no asustan¿Asustan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoasustéyo no asusté¿Asusté yo?
túasustastetú no asustaste¿Asustaste tú?
él / ella / ustedasustóél no asustó¿Asustó él?
nosotrosasustamosnosotros no asustamos¿Asustamos nosotros?
vosotrosasustasteisvosotros no asustasteis¿Asustasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesasustaronellos no asustaron¿Asustaron ellos?
SORPRENDER [сорпрендер]

дивувати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a sorprenderyo no voy a sorprender¿Voy a sorprender yo?
túvas a sorprendertú no vas a sorprender¿Vas a sorprender tú?
él / ella / ustedva a sorprenderél no va a sorprender¿Va a sorprender él?
nosotrosvamos a sorprendernosotros no vamos a sorprender¿Vamos a sorprender nosotros?
vosotrosvais a sorprendervosotros no vais a sorprender¿Vais a sorprender vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a sorprenderellos no van a sorprender¿Van a sorprender ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yosorprendoyo no sorprendo¿Sorprendo yo?
túsorprendestú no sorprendes¿Sorprendes tú?
él / ella / ustedsorprendeél no sorprende¿Sorprende él?
nosotrossorprendemosnosotros no sorprendemos¿Sorprendemos nosotros?
vosotrossorprendéisvosotros no sorprendéis¿Sorprendéis vosotros?
ellos / ellas / ustedessorprendenellos no sorprenden¿Sorprenden ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yosorprendíyo no sorprendí¿Sorprendí yo?
túsorprendistetú no sorprendiste¿Sorprendiste tú?
él / ella / ustedsorprendióél no sorprendió¿Sorprendió él?
nosotrossorprendimosnosotros no sorprendimos¿Sorprendimos nosotros?
vosotrossorprendisteisvosotros no sorprendisteis¿Sorprendisteis vosotros?
ellos / ellas / ustedessorprendieronellos no sorprendieron¿Sorprendieron ellos?
CAER [каер]

падати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a caeryo no voy a caer¿Voy a caer yo?
túvas a caertú no vas a caer¿Vas a caer tú?
él / ella / ustedva a caerél no va a caer¿Va a caer él?
nosotrosvamos a caernosotros no vamos a caer¿Vamos a caer nosotros?
vosotrosvais a caervosotros no vais a caer¿Vais a caer vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a caerellos no van a caer¿Van a caer ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yocaigoyo no caigo¿Caigo yo?
túcaestú no caes¿Caes tú?
él / ella / ustedcaeél no cae¿Cae él?
nosotroscaemosnosotros no caemos¿Caemos nosotros?
vosotroscaéisvosotros no caéis¿Caéis vosotros?
ellos / ellas / ustedescaenellos no caen¿Caen ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yocaíyo no caí¿Caí yo?
túcaístetú no caíste¿Caíste tú?
él / ella / ustedcayóél no cayó¿Cayó él?
nosotroscaímosnosotros no caímos¿Caímos nosotros?
vosotroscaísteisvosotros no caísteis¿Caísteis vosotros?
ellos / ellas / ustedescayeronellos no cayeron¿Cayeron ellos?
OLVIDAR [ольвідар]

забувати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a olvidaryo no voy a olvidar¿Voy a olvidar yo?
túvas a olvidartú no vas a olvidar¿Vas a olvidar tú?
él / ella / ustedva a olvidarél no va a olvidar¿Va a olvidar él?
nosotrosvamos a olvidarnosotros no vamos a olvidar¿Vamos a olvidar nosotros?
vosotrosvais a olvidarvosotros no vais a olvidar¿Vais a olvidar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a olvidarellos no van a olvidar¿Van a olvidar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoolvidoyo no olvido¿Olvido yo?
túolvidastú no olvidas¿Olvidas tú?
él / ella / ustedolvidaél no olvida¿Olvida él?
nosotrosolvidamosnosotros no olvidamos¿Olvidamos nosotros?
vosotrosolvidáisvosotros no olvidáis¿Olvidáis vosotros?
ellos / ellas / ustedesolvidanellos no olvidan¿Olvidan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoolvidéyo no olvidé¿Olvidé yo?
túolvidastetú no olvidaste¿Olvidaste tú?
él / ella / ustedolvidóél no olvidó¿Olvidó él?
nosotrosolvidamosnosotros no olvidamos¿Olvidamos nosotros?
vosotrosolvidasteisvosotros no olvidasteis¿Olvidasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesolvidaronellos no olvidaron¿Olvidaron ellos?

Atención: reír y caer son irregulares. «Me reí» (я засміявся(лась)) y «me caí» (я впав(ла)) son formas con «me».

4.3

Presente: completa

pasar · él / ella / usted →
reír · yo →
caer · yo →
llorar · nosotros →
sorprender · ellos →
olvidar · tú →
4.4

Pasado: completa

caer · él / ella / usted →
reír · ellos →
olvidar · yo →
asustar · nosotros →
pasar · él / ella / usted →
4.5

¿Qué tiempo es?

Me río mucho.
Ayer me caí en la calle.
Mañana voy a contar una anécdota.
Olvidé las llaves.
Eso me sorprende.
Voy a llorar de risa.
4.6

Imperfecto o pretérito

Hacía frío y ____ . (llover, imperfecto)
De pronto ____ un ruido. (oír, yo)
Yo no ____ qué hacer. (saber, imperfecto)
Me ____ de piedra. (quedar, yo)
Al final todo ____ bien. (salir)
4.7

Cuenta la escena

Було холодно, і йшов дощ.
Раптом я почув(ла) шум.
Я не знав(ла), що робити.
На щастя, мені допоміг сусід.
✏️
Sección 5 / 8

Práctica

5.1

Traducción: una historia

Одного дня, коли я був малим, …
Виявляється, я загубив(ла) ключі.
Було дуже спекотно.
Раптом сів заряд.
Я остовпів(ла).
Як соромно!
Зрештою, усе вдалося.
Не можу повірити!
5.2

Elige la respuesta

¿Sabes qué me pasó ayer?
Perdí mi maleta en el aeropuerto.
Me caí delante de todos.
Al final, todo salió bien.
5.3

Corrige el error

Ayer yo hacía una broma.
De pronto yo oía un ruido.
Me caí yo ayer en la calle.
Hizo mucho calor cuando salíamos.
No supe qué hacer.
🗣️
Sección 6 / 8

Conversación

6.1

Situación 1: una anécdota divertida

ROL A

Cuentas una anécdota divertida con principio, nudo y final. El otro reacciona.

ROL B

Eres el amigo: reaccionas con interjecciones y preguntas.

Empieza así: ¿Sabes qué me pasó…?

6.2

Situación 2: un susto

ROL A

Cuentas un susto que tuviste. Describe dónde estabas, qué pasó y cómo terminó.

ROL B

Eres el amigo: preguntas qué sentiste.

Empieza así: Una vez me llevé un susto enorme…

6.3

Situación 3: una vergüenza

ROL A

Cuentas algo que te dio mucha vergüenza. El otro se ríe contigo.

ROL B

Eres el amigo: cuentas tu vergüenza más grande.

Empieza así: Resulta que un día…

6.4

Situación 4: un viaje que salió mal

ROL A

Cuentas un viaje con problemas: qué pasó, qué hiciste y cómo se solucionó.

ROL B

Eres el amigo: haces preguntas y cuentas otro viaje.

Empieza así: En ese viaje todo salió mal…

6.5

Situación 5: una coincidencia

ROL A

Cuentas una casualidad increíble. El otro no se lo puede creer.

ROL B

Eres el amigo: pides más detalles.

Empieza así: ¡No te lo vas a creer!

6.6

Situación 6: una broma

ROL A

Cuentas una broma que hiciste o que te hicieron.

ROL B

Eres el amigo: opinas si fue gracioso o cruel.

Empieza así: Una vez hice una broma…

6.7

Situación 7: cuento infantil

ROL A

Cuentas un cuento a un niño con Érase una vez, personajes y final.

ROL B

Eres el niño: haces preguntas curiosas.

Empieza así: Érase una vez…

6.8

Situación 8: tu primer día

ROL A

Cuentas tu primer día en un trabajo o en un colegio: cómo era, qué pasó.

ROL B

Eres el amigo: cuentas el tuyo.

Empieza así: Mi primer día fue…

6.9

Situación 9: una mentira

ROL A

Alguien te cuenta una historia que no parece cierta. Haz preguntas para comprobarla.

ROL B

Eres el narrador: defiendes tu historia.

Empieza así: ¿De verdad pasó eso?

6.10

Situación 10: ayer

ROL A

Cuentas todo lo que pasó ayer de la mañana a la noche con conectores.

ROL B

Eres el amigo: reaccionas y comparas.

Empieza así: Ayer fue un día muy raro…

6.11

Situación 11: reír juntos

ROL A

Recordáis juntos una situación divertida. Cada uno añade detalles.

ROL B

Eres el amigo: añades otros detalles.

Empieza así: ¿Te acuerdas de aquel día cuando…?

6.12

Situación 12: conversación libre

ROL A

Cuentas a tu profesor la mejor anécdota de tu vida durante 3 minutos.

ROL B

Eres el profesor: reaccionas y preguntas.

Empieza así: Voy a contarte algo increíble…

6.13

Traducción rápida (profesor → alumno)

Одного дня…
Un día…
Виявляється, що…
Resulta que…
Раптом…
De pronto…
На щастя…
Por suerte…
Як соромно!
¡Qué vergüenza!
Не можу повірити!
¡No me lo puedo creer!
Я дуже сміявся(лась).
Me reí muchísimo.
Зрештою, усе вдалося.
Al final, todo salió bien.
6.14

Tres tiempos: ejercicio oral

Di una frase con cada verbo en presente, pasado y futuro (ir a). Ejemplo:

Me río mucho. Ayer me reí mucho. Mañana voy a reírme mucho.

  • pasar
  • reír
  • llorar
  • caer
  • olvidar
  • sorprender
6.15

Preguntas (1): anécdotas

  • ¿Cuál es tu mejor anécdota? — яка твоя найкраща історія?
  • ¿Qué te pasó ayer? — що з тобою сталося вчора?
  • ¿Qué anécdota cuentas siempre? — яку історію ти завжди розповідаєш?
  • ¿Quién cuenta mejores historias en tu familia? — хто розповідає найкращі історії у твоїй родині?
  • ¿Cuándo te reíste más? — коли ти найбільше сміявся(лась)?
  • ¿Cuándo lloraste de risa? — коли ти плакав(ла) від сміху?
  • ¿Cuándo te llevaste un susto? — коли ти налякався(лась)?
  • ¿Qué fue lo más raro que te pasó? — що найдивніше з тобою траплялося?
  • ¿Te caíste alguna vez en público? — ти колись падав(ла) на людях?
  • ¿Qué olvidaste en un viaje? — що ти забув(ла) у подорожі?
6.16

Preguntas (2): reacciones

  • ¿Qué dices cuando algo te sorprende? — що ти кажеш, коли щось тебе дивує?
  • ¿Qué dices cuando algo te da risa? — що ти кажеш, коли тобі смішно?
  • ¿Qué dices cuando algo te da miedo? — що ти кажеш, коли тобі страшно?
  • ¿Qué dices cuando algo sale bien? — що ти кажеш, коли щось вдається?
  • ¿Qué dices cuando algo sale mal? — що ти кажеш, коли щось не вдається?
  • ¿Qué dices cuando alguien te cuenta algo triste? — що ти кажеш, коли тобі розповідають щось сумне?
  • ¿Qué dices cuando no te crees una historia? — що ти кажеш, коли не віриш у історію?
  • ¿Cómo pides más detalles? — як ти просиш більше деталей?
  • ¿Cómo terminas una historia? — як ти закінчуєш історію?
  • ¿Cómo cuentas un chiste? — як ти розповідаєш анекдот?
6.17

Preguntas (3): de pequeño y de viaje

  • ¿Qué travesura hacías de pequeño/a? — яку пустоту ти робив(ла) у дитинстві?
  • ¿Qué anécdota familiar recuerdas? — яку сімейну історію ти пам’ятаєш?
  • ¿Qué te pasó en un viaje? — що з тобою сталося в подорожі?
  • ¿Qué te pasó en un restaurante? — що з тобою сталося в ресторані?
  • ¿Qué te pasó en el colegio? — що з тобою сталося в школі?
  • ¿Qué te pasó en el trabajo? — що з тобою сталося на роботі?
  • ¿Qué te pasó con un vecino? — що з тобою сталося з сусідом?
  • ¿Qué te pasó con la tecnología? — що з тобою сталося з технікою?
  • ¿Qué te pasó con un animal? — що з тобою сталося з твариною?
  • ¿Qué te pasó con la lluvia? — що з тобою сталося через дощ?
6.18

Preguntas (4): contar bien

  • ¿Cómo empiezas una buena historia? — як ти починаєш гарну історію?
  • ¿Qué detalles añades? — які деталі ти додаєш?
  • ¿Usas gestos? — ти користуєшся жестами?
  • ¿Cambias la voz? — ти змінюєш голос?
  • ¿Cuánto dura una buena anécdota? — скільки триває гарна історія?
  • ¿Cómo sabes que a los otros les gusta? — як ти розумієш, що іншим подобається?
  • ¿Qué hace que una historia sea divertida? — що робить історію веселою?
  • ¿Cuál es el mejor final? — який найкращий кінець?
  • ¿Qué historia quieres contar hoy? — яку історію ти хочеш розповісти сьогодні?
  • ¿Qué historia vas a contar mañana? — яку історію ти розповіси завтра?
6.19

Preguntas para tu profesor

  • ¿Cuál es su mejor anécdota? — яка Ваша найкраща історія?
  • ¿Cuándo se rio más? — коли Ви найбільше сміялися?
  • ¿Qué le pasó en un viaje? — що з Вами сталося в подорожі?
  • ¿Se llevó un susto grande alguna vez? — Ви колись сильно лякалися?
  • ¿Qué historia cuenta a sus alumnos? — яку історію Ви розповідаєте своїм учням?
6.20

Cuenta una anécdota (3 minutos)

Cuenta una anécdota con principio, nudo y final: cuándo y dónde ocurrió, cómo era la situación, qué pasó de pronto, qué hiciste y cómo terminó. Usa imperfecto y pretérito y 5 expresiones de la lección.
6.21

Diálogo dirigido 1: una anécdota

GUÍA

Sigue la conversación con tu profesor: cuentas una anécdota y él reacciona y pregunta.

Empieza así: ¿Sabes qué me pasó…?

6.22

Diálogo dirigido 2: reaccionar

GUÍA

Sigue la conversación con tu profesor: él cuenta una historia y tú reaccionas y haces preguntas.

Empieza así: ¡No me lo puedo creer! ¿Y…?

6.23

Diálogo dirigido 3: un viaje desastroso

GUÍA

Sigue la conversación con tu profesor: cuentas un viaje que salió mal.

Empieza así: En ese viaje todo salió mal…

6.24

Diálogo dirigido 4: historia de la infancia

GUÍA

Sigue la conversación con tu profesor: contáis historias de vuestra infancia.

Empieza así: Cuando era pequeño/a…

6.25

Corrige el error (oral)

Tu profesor dice una frase con un error. Corrígela en voz alta. Ejemplo: «Ayer yo hacía una broma» → Ayer hice una broma.

6.26

Pronunciación

  • la anécdota — ла анекдота
  • Resulta que… — ррезульта ке
  • ¡Qué vergüenza! — ке вергуенса
  • por desgracia — пор десграсья
  • rieron — рр’єрон
  • cayó — кайо
❄️
Sección 7 / 8

Cierre

7.1

Ahora puedo…

  • Empezar una historia
  • Describir la situación en imperfecto
  • Contar los hechos en pretérito
  • Usar conectores narrativos
  • Reaccionar a otras historias
  • Conjugar 8 verbos nuevos
7.2

Autocomprobación

¿Cómo se dice «одного дня»?
Un día.
¿Cómo se dice «раптом»?
De pronto.
¿Cómo se dice «на щастя»?
Por suerte.
¿Cómo se dice «який переляк»?
¡Qué susto!
7.3

Una cosa más

Cuenta una frase de tu historia más divertida. → Resulta que un día …

🏠
Sección 8 / 8

Tarea

8.1

Palabras para recordar

Un día… / Resulta que…одного дня / виявляється, що
Al principio / De pronto / Entonces / Al finalспочатку / раптом / тоді / зрештою
Por suerte / Por desgraciaна щастя / на жаль
¡Qué susto! / ¡Qué vergüenza! / ¡Qué risa!який переляк / як соромно / як смішно
¡No me lo puedo creer!не можу повірити
Me quedé de piedra / No sabía qué hacerя остовпів / не знав, що робити
hacía / era / estaba (imperfecto)було / був / був (опис)
pasar / ocurrir / reír / llorar / asustar / sorprender / caer / olvidarтраплятися / відбуватися / сміятися / плакати / лякати / дивувати / падати / забувати
8.2

Presente

pasar · ellos →
reír · yo →
caer · yo →
llorar · tú →
olvidar · nosotros →
8.3

Pasado

caer · él / ella / usted →
reír · ellos →
olvidar · yo →
asustar · yo →
llorar · ellos →
8.4

Imperfecto o pretérito

Hacía frío y ____ . (llover, imperfecto)
De pronto ____ un ruido. (oír, yo)
Yo no ____ qué hacer. (saber, imperfecto)
Me ____ de piedra. (quedar, yo)
8.5

Traducción al español

Одного дня…
Виявляється, що…
Раптом я почув(ла) шум.
На щастя, усе вдалося.
Як соромно!
8.6

Escribe una anécdota (10–12 líneas)

Escribe una anécdota con principio, nudo y final. Usa imperfecto (descripción) y pretérito (acciones) y al menos 5 expresiones de la lección.

8.7

Habla (2 minutos)

Graba un mensaje de voz de 3 minutos: cuenta la mejor anécdota de tu vida con principio, nudo y final y reacciona al final como un amigo.

8.8

Lee en voz alta

Lee el diálogo «Una anécdota» y el texto «El día de la maleta» tres veces en voz alta.

Marca lo que has hecho
  • 8.6 He escrito la anécdota (10–12 líneas)
  • 8.7 He grabado el mensaje de voz de 3 minutos
  • 8.8 He leído los textos tres veces en voz alta

📞

Iniciar la clase

Se abre Google Meet: un enlace nuevo cada vez
Secciones
Letras: