Calentamiento
Taller: contar anécdotas
¿Qué hacemos hoy?
Objetivos de la lección
- Empezar una historia (Un día…, Resulta que…)
- Describir la situación con el imperfecto
- Contar los hechos con el pretérito
- Usar conectores narrativos (de pronto, entonces, al final)
- Reaccionar a la historia de otro (¡Qué susto!, ¡No me lo puedo creer!)
- Conjugar 8 verbos nuevos
Repaso de la lección 35
¿Cómo se dice «тобі хочеться»?
¿Cómo se dice «де зустрінемось»?
¿Cómo se dice «мені все одно»?
¿Cómo se dice «змінюються плани»?
Preséntate
Di cómo empiezas una historia. → Un día …
Tarjetas: 20 palabras — contar historias
Tema: contar historias. Escucha, repite en voz alta y usa cada palabra en una frase.
Dato cultural
Vocabulario
Frases útiles
- Un día, cuando era pequeño, … — одного дня, коли я був малим…
- Resulta que perdí las llaves. — виявляється, я загубив(ла) ключі
- Hacía mucho frío y llovía. — було дуже холодно і йшов дощ
- De pronto, oí un ruido. — раптом я почув(ла) шум
- No sabía qué hacer. — я не знав(ла), що робити
- Me quedé de piedra. — я остовпів(ла)
- Por suerte, un vecino me ayudó. — на щастя, мені допоміг сусід
- Al final, todo salió bien. — зрештою, усе вдалося
- ¡Qué susto! ¿Y qué hiciste? — який переляк! І що ти зробив(ла)?
- ¡No me lo puedo creer! — не можу повірити!
- ¡Qué vergüenza! — як соромно!
- Me reí muchísimo. — я дуже сміявся(лась)
Más palabras
| el susto | переляк |
| la vergüenza | сором |
| la risa | сміх |
| el ruido | шум |
| el desastre | катастрофа |
| el final | кінець |
| el principio | початок |
| de repente | раптом |
| aquel día | того дня |
| hace años | кілька років тому |
| divertido/a | веселий |
| increíble | неймовірний |
¿Qué palabra es?
Completa la frase
Lee en voz alta
- un día cuando era pequeño — ун діа куандо ера пекеньо
- resulta que perdí las llaves — ррезульта ке перді лас л’явес
- hacía mucho frío — асія мучо фріо
- de pronto oí un ruido — де пронто ої ун рруйдо
- no sabía qué hacer — но сабія ке асер
- me quedé de piedra — ме кеде де п’єдра
- por suerte — пор суерте
- al final todo salió bien — аль фінал тодо саліо б’єн
- ¡qué susto! — ке сусто
- ¡no me lo puedo creer! — но ме ло пуедо креер
Sobre ti
Cuenta con una frase cómo empieza tu historia favorita. → Un día …
Lectura
Diálogo: una anécdota
Ana: ¿Sabes qué me pasó ayer? Знаєш, що зі мною сталося вчора?
Luis: No. Cuéntame. Ні. Розкажи.
Ana: Resulta que salí de casa sin llaves y la puerta se cerró. Виявляється, я вийшла з дому без ключів, і двері зачинилися.
Luis: ¡Qué susto! ¿Y qué hiciste? Який переляк! І що ти зробила?
Ana: Al principio no sabía qué hacer. Hacía frío y no tenía el móvil. Спершу я не знала, що робити. Було холодно, а телефона в мене не було.
Luis: ¡Qué mala suerte! Яка невдача!
Ana: De pronto vi a mi vecino. Por suerte, él tenía una llave de repuesto. Раптом я побачила сусіда. На щастя, у нього був запасний ключ.
Luis: ¡No me lo puedo creer! Qué casualidad. Не можу повірити! Яка випадковість.
Ana: Al final entré en casa y me reí muchísimo. Зрештою я зайшла додому й дуже сміялася.
Luis: ¡Qué risa! Eso me pasó a mí una vez. Як смішно! Це зі мною теж колись було.
Texto: el día de la maleta
El año pasado, cuando viajaba a Roma, me pasó algo increíble. Era un día de verano y hacía mucho calor. Estaba en el aeropuerto con mi maleta azul y esperaba mi vuelo. De pronto, una señora cogió mi maleta y se fue. Me quedé de piedra y no sabía qué hacer. Corrí detrás de ella y le dije: «¡Perdone, esa maleta es mía!». La señora me miró y se puso roja. Resulta que su maleta era igual que la mía. ¡Qué vergüenza! Por suerte, la señora se rio muchísimo. Al final, las dos nos reímos y cada una se fue con su maleta. Минулого року, коли я летів(ла) до Рима, зі мною сталося щось неймовірне. Це був літній день, і було дуже спекотно. Я була в аеропорту зі своєю синьою валізою й чекала рейс. Раптом якась пані взяла мою валізу і пішла. Я остовпіла й не знала, що робити. Я побігла за нею й сказала: «Перепрошую, ця валіза моя!». Пані подивилася на мене й почервоніла. Виявляється, її валіза була така сама, як моя. Як соромно! На щастя, пані дуже сміялася. Зрештою ми обидві посміялися, і кожна пішла зі своєю валізою.
Verdadero o falso
La historia ocurrió en un aeropuerto.
Hacía frío.
Una señora cogió la maleta de la narradora.
La señora se enfadó mucho.
Cada una se fue con su maleta.
Preguntas sobre los textos
¿Adónde viajaba la narradora?
¿Qué tiempo hacía?
¿Qué hizo la señora?
¿Qué resultó?
¿Cómo terminó la historia?
Completa con palabras de los textos
Sobre ti
Cuenta una anécdota divertida tuya. → Resulta que un día …
Gramática
Contar en pasado: imperfecto + pretérito
Pretérito = acciones concretas: De pronto, una señora cogió mi maleta. — Раптом якась пані взяла мою валізу.
Orden: un día → al principio → de pronto → entonces → al final.
Reír (irregular): río; pasado rio / se rio, rieron. Caer: caigo; pasado cayó, cayeron.
Los 8 verbos de la lección
Pulsa 🔊 para escuchar. Primero lee la tabla, luego cierra los ojos y repite.
траплятися; проводити (час)
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a pasar | yo no voy a pasar | ¿Voy a pasar yo? |
| tú | vas a pasar | tú no vas a pasar | ¿Vas a pasar tú? |
| él / ella / usted | va a pasar | él no va a pasar | ¿Va a pasar él? |
| nosotros | vamos a pasar | nosotros no vamos a pasar | ¿Vamos a pasar nosotros? |
| vosotros | vais a pasar | vosotros no vais a pasar | ¿Vais a pasar vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a pasar | ellos no van a pasar | ¿Van a pasar ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | paso | yo no paso | ¿Paso yo? |
| tú | pasas | tú no pasas | ¿Pasas tú? |
| él / ella / usted | pasa | él no pasa | ¿Pasa él? |
| nosotros | pasamos | nosotros no pasamos | ¿Pasamos nosotros? |
| vosotros | pasáis | vosotros no pasáis | ¿Pasáis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | pasan | ellos no pasan | ¿Pasan ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | pasé | yo no pasé | ¿Pasé yo? |
| tú | pasaste | tú no pasaste | ¿Pasaste tú? |
| él / ella / usted | pasó | él no pasó | ¿Pasó él? |
| nosotros | pasamos | nosotros no pasamos | ¿Pasamos nosotros? |
| vosotros | pasasteis | vosotros no pasasteis | ¿Pasasteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | pasaron | ellos no pasaron | ¿Pasaron ellos? |
відбуватися
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a ocurrir | yo no voy a ocurrir | ¿Voy a ocurrir yo? |
| tú | vas a ocurrir | tú no vas a ocurrir | ¿Vas a ocurrir tú? |
| él / ella / usted | va a ocurrir | él no va a ocurrir | ¿Va a ocurrir él? |
| nosotros | vamos a ocurrir | nosotros no vamos a ocurrir | ¿Vamos a ocurrir nosotros? |
| vosotros | vais a ocurrir | vosotros no vais a ocurrir | ¿Vais a ocurrir vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a ocurrir | ellos no van a ocurrir | ¿Van a ocurrir ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | ocurro | yo no ocurro | ¿Ocurro yo? |
| tú | ocurres | tú no ocurres | ¿Ocurres tú? |
| él / ella / usted | ocurre | él no ocurre | ¿Ocurre él? |
| nosotros | ocurrimos | nosotros no ocurrimos | ¿Ocurrimos nosotros? |
| vosotros | ocurrís | vosotros no ocurrís | ¿Ocurrís vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | ocurren | ellos no ocurren | ¿Ocurren ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | ocurrí | yo no ocurrí | ¿Ocurrí yo? |
| tú | ocurriste | tú no ocurriste | ¿Ocurriste tú? |
| él / ella / usted | ocurrió | él no ocurrió | ¿Ocurrió él? |
| nosotros | ocurrimos | nosotros no ocurrimos | ¿Ocurrimos nosotros? |
| vosotros | ocurristeis | vosotros no ocurristeis | ¿Ocurristeis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | ocurrieron | ellos no ocurrieron | ¿Ocurrieron ellos? |
сміятися
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a reír | yo no voy a reír | ¿Voy a reír yo? |
| tú | vas a reír | tú no vas a reír | ¿Vas a reír tú? |
| él / ella / usted | va a reír | él no va a reír | ¿Va a reír él? |
| nosotros | vamos a reír | nosotros no vamos a reír | ¿Vamos a reír nosotros? |
| vosotros | vais a reír | vosotros no vais a reír | ¿Vais a reír vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a reír | ellos no van a reír | ¿Van a reír ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | río | yo no río | ¿Río yo? |
| tú | ríes | tú no ríes | ¿Ríes tú? |
| él / ella / usted | ríe | él no ríe | ¿Ríe él? |
| nosotros | reímos | nosotros no reímos | ¿Reímos nosotros? |
| vosotros | reís | vosotros no reís | ¿Reís vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | ríen | ellos no ríen | ¿Ríen ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | reí | yo no reí | ¿Reí yo? |
| tú | reíste | tú no reíste | ¿Reíste tú? |
| él / ella / usted | rio | él no rio | ¿Rio él? |
| nosotros | reímos | nosotros no reímos | ¿Reímos nosotros? |
| vosotros | reísteis | vosotros no reísteis | ¿Reísteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | rieron | ellos no rieron | ¿Rieron ellos? |
плакати
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a llorar | yo no voy a llorar | ¿Voy a llorar yo? |
| tú | vas a llorar | tú no vas a llorar | ¿Vas a llorar tú? |
| él / ella / usted | va a llorar | él no va a llorar | ¿Va a llorar él? |
| nosotros | vamos a llorar | nosotros no vamos a llorar | ¿Vamos a llorar nosotros? |
| vosotros | vais a llorar | vosotros no vais a llorar | ¿Vais a llorar vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a llorar | ellos no van a llorar | ¿Van a llorar ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | lloro | yo no lloro | ¿Lloro yo? |
| tú | lloras | tú no lloras | ¿Lloras tú? |
| él / ella / usted | llora | él no llora | ¿Llora él? |
| nosotros | lloramos | nosotros no lloramos | ¿Lloramos nosotros? |
| vosotros | lloráis | vosotros no lloráis | ¿Lloráis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | lloran | ellos no lloran | ¿Lloran ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | lloré | yo no lloré | ¿Lloré yo? |
| tú | lloraste | tú no lloraste | ¿Lloraste tú? |
| él / ella / usted | lloró | él no lloró | ¿Lloró él? |
| nosotros | lloramos | nosotros no lloramos | ¿Lloramos nosotros? |
| vosotros | llorasteis | vosotros no llorasteis | ¿Llorasteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | lloraron | ellos no lloraron | ¿Lloraron ellos? |
лякати
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a asustar | yo no voy a asustar | ¿Voy a asustar yo? |
| tú | vas a asustar | tú no vas a asustar | ¿Vas a asustar tú? |
| él / ella / usted | va a asustar | él no va a asustar | ¿Va a asustar él? |
| nosotros | vamos a asustar | nosotros no vamos a asustar | ¿Vamos a asustar nosotros? |
| vosotros | vais a asustar | vosotros no vais a asustar | ¿Vais a asustar vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a asustar | ellos no van a asustar | ¿Van a asustar ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | asusto | yo no asusto | ¿Asusto yo? |
| tú | asustas | tú no asustas | ¿Asustas tú? |
| él / ella / usted | asusta | él no asusta | ¿Asusta él? |
| nosotros | asustamos | nosotros no asustamos | ¿Asustamos nosotros? |
| vosotros | asustáis | vosotros no asustáis | ¿Asustáis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | asustan | ellos no asustan | ¿Asustan ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | asusté | yo no asusté | ¿Asusté yo? |
| tú | asustaste | tú no asustaste | ¿Asustaste tú? |
| él / ella / usted | asustó | él no asustó | ¿Asustó él? |
| nosotros | asustamos | nosotros no asustamos | ¿Asustamos nosotros? |
| vosotros | asustasteis | vosotros no asustasteis | ¿Asustasteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | asustaron | ellos no asustaron | ¿Asustaron ellos? |
дивувати
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a sorprender | yo no voy a sorprender | ¿Voy a sorprender yo? |
| tú | vas a sorprender | tú no vas a sorprender | ¿Vas a sorprender tú? |
| él / ella / usted | va a sorprender | él no va a sorprender | ¿Va a sorprender él? |
| nosotros | vamos a sorprender | nosotros no vamos a sorprender | ¿Vamos a sorprender nosotros? |
| vosotros | vais a sorprender | vosotros no vais a sorprender | ¿Vais a sorprender vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a sorprender | ellos no van a sorprender | ¿Van a sorprender ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | sorprendo | yo no sorprendo | ¿Sorprendo yo? |
| tú | sorprendes | tú no sorprendes | ¿Sorprendes tú? |
| él / ella / usted | sorprende | él no sorprende | ¿Sorprende él? |
| nosotros | sorprendemos | nosotros no sorprendemos | ¿Sorprendemos nosotros? |
| vosotros | sorprendéis | vosotros no sorprendéis | ¿Sorprendéis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | sorprenden | ellos no sorprenden | ¿Sorprenden ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | sorprendí | yo no sorprendí | ¿Sorprendí yo? |
| tú | sorprendiste | tú no sorprendiste | ¿Sorprendiste tú? |
| él / ella / usted | sorprendió | él no sorprendió | ¿Sorprendió él? |
| nosotros | sorprendimos | nosotros no sorprendimos | ¿Sorprendimos nosotros? |
| vosotros | sorprendisteis | vosotros no sorprendisteis | ¿Sorprendisteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | sorprendieron | ellos no sorprendieron | ¿Sorprendieron ellos? |
падати
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a caer | yo no voy a caer | ¿Voy a caer yo? |
| tú | vas a caer | tú no vas a caer | ¿Vas a caer tú? |
| él / ella / usted | va a caer | él no va a caer | ¿Va a caer él? |
| nosotros | vamos a caer | nosotros no vamos a caer | ¿Vamos a caer nosotros? |
| vosotros | vais a caer | vosotros no vais a caer | ¿Vais a caer vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a caer | ellos no van a caer | ¿Van a caer ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | caigo | yo no caigo | ¿Caigo yo? |
| tú | caes | tú no caes | ¿Caes tú? |
| él / ella / usted | cae | él no cae | ¿Cae él? |
| nosotros | caemos | nosotros no caemos | ¿Caemos nosotros? |
| vosotros | caéis | vosotros no caéis | ¿Caéis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | caen | ellos no caen | ¿Caen ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | caí | yo no caí | ¿Caí yo? |
| tú | caíste | tú no caíste | ¿Caíste tú? |
| él / ella / usted | cayó | él no cayó | ¿Cayó él? |
| nosotros | caímos | nosotros no caímos | ¿Caímos nosotros? |
| vosotros | caísteis | vosotros no caísteis | ¿Caísteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | cayeron | ellos no cayeron | ¿Cayeron ellos? |
забувати
| FUTURO (ir a + infinitivo) | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | voy a olvidar | yo no voy a olvidar | ¿Voy a olvidar yo? |
| tú | vas a olvidar | tú no vas a olvidar | ¿Vas a olvidar tú? |
| él / ella / usted | va a olvidar | él no va a olvidar | ¿Va a olvidar él? |
| nosotros | vamos a olvidar | nosotros no vamos a olvidar | ¿Vamos a olvidar nosotros? |
| vosotros | vais a olvidar | vosotros no vais a olvidar | ¿Vais a olvidar vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | van a olvidar | ellos no van a olvidar | ¿Van a olvidar ellos? |
| PRESENTE | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | olvido | yo no olvido | ¿Olvido yo? |
| tú | olvidas | tú no olvidas | ¿Olvidas tú? |
| él / ella / usted | olvida | él no olvida | ¿Olvida él? |
| nosotros | olvidamos | nosotros no olvidamos | ¿Olvidamos nosotros? |
| vosotros | olvidáis | vosotros no olvidáis | ¿Olvidáis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | olvidan | ellos no olvidan | ¿Olvidan ellos? |
| PASADO | + afirmación | − negación | ? pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | olvidé | yo no olvidé | ¿Olvidé yo? |
| tú | olvidaste | tú no olvidaste | ¿Olvidaste tú? |
| él / ella / usted | olvidó | él no olvidó | ¿Olvidó él? |
| nosotros | olvidamos | nosotros no olvidamos | ¿Olvidamos nosotros? |
| vosotros | olvidasteis | vosotros no olvidasteis | ¿Olvidasteis vosotros? |
| ellos / ellas / ustedes | olvidaron | ellos no olvidaron | ¿Olvidaron ellos? |
Atención: reír y caer son irregulares. «Me reí» (я засміявся(лась)) y «me caí» (я впав(ла)) son formas con «me».
Presente: completa
Pasado: completa
¿Qué tiempo es?
Imperfecto o pretérito
Cuenta la escena
Práctica
Traducción: una historia
Elige la respuesta
Corrige el error
Conversación
Situación 1: una anécdota divertida
Cuentas una anécdota divertida con principio, nudo y final. El otro reacciona.
Eres el amigo: reaccionas con interjecciones y preguntas.
Empieza así: ¿Sabes qué me pasó…?
Situación 2: un susto
Cuentas un susto que tuviste. Describe dónde estabas, qué pasó y cómo terminó.
Eres el amigo: preguntas qué sentiste.
Empieza así: Una vez me llevé un susto enorme…
Situación 3: una vergüenza
Cuentas algo que te dio mucha vergüenza. El otro se ríe contigo.
Eres el amigo: cuentas tu vergüenza más grande.
Empieza así: Resulta que un día…
Situación 4: un viaje que salió mal
Cuentas un viaje con problemas: qué pasó, qué hiciste y cómo se solucionó.
Eres el amigo: haces preguntas y cuentas otro viaje.
Empieza así: En ese viaje todo salió mal…
Situación 5: una coincidencia
Cuentas una casualidad increíble. El otro no se lo puede creer.
Eres el amigo: pides más detalles.
Empieza así: ¡No te lo vas a creer!
Situación 6: una broma
Cuentas una broma que hiciste o que te hicieron.
Eres el amigo: opinas si fue gracioso o cruel.
Empieza así: Una vez hice una broma…
Situación 7: cuento infantil
Cuentas un cuento a un niño con Érase una vez, personajes y final.
Eres el niño: haces preguntas curiosas.
Empieza así: Érase una vez…
Situación 8: tu primer día
Cuentas tu primer día en un trabajo o en un colegio: cómo era, qué pasó.
Eres el amigo: cuentas el tuyo.
Empieza así: Mi primer día fue…
Situación 9: una mentira
Alguien te cuenta una historia que no parece cierta. Haz preguntas para comprobarla.
Eres el narrador: defiendes tu historia.
Empieza así: ¿De verdad pasó eso?
Situación 10: ayer
Cuentas todo lo que pasó ayer de la mañana a la noche con conectores.
Eres el amigo: reaccionas y comparas.
Empieza así: Ayer fue un día muy raro…
Situación 11: reír juntos
Recordáis juntos una situación divertida. Cada uno añade detalles.
Eres el amigo: añades otros detalles.
Empieza así: ¿Te acuerdas de aquel día cuando…?
Situación 12: conversación libre
Cuentas a tu profesor la mejor anécdota de tu vida durante 3 minutos.
Eres el profesor: reaccionas y preguntas.
Empieza así: Voy a contarte algo increíble…
Traducción rápida (profesor → alumno)
Одного дня…
Виявляється, що…
Раптом…
На щастя…
Як соромно!
Не можу повірити!
Я дуже сміявся(лась).
Зрештою, усе вдалося.
Tres tiempos: ejercicio oral
Di una frase con cada verbo en presente, pasado y futuro (ir a). Ejemplo:
Me río mucho. Ayer me reí mucho. Mañana voy a reírme mucho.
- pasar
- reír
- llorar
- caer
- olvidar
- sorprender
Preguntas (1): anécdotas
- ¿Cuál es tu mejor anécdota? — яка твоя найкраща історія?
- ¿Qué te pasó ayer? — що з тобою сталося вчора?
- ¿Qué anécdota cuentas siempre? — яку історію ти завжди розповідаєш?
- ¿Quién cuenta mejores historias en tu familia? — хто розповідає найкращі історії у твоїй родині?
- ¿Cuándo te reíste más? — коли ти найбільше сміявся(лась)?
- ¿Cuándo lloraste de risa? — коли ти плакав(ла) від сміху?
- ¿Cuándo te llevaste un susto? — коли ти налякався(лась)?
- ¿Qué fue lo más raro que te pasó? — що найдивніше з тобою траплялося?
- ¿Te caíste alguna vez en público? — ти колись падав(ла) на людях?
- ¿Qué olvidaste en un viaje? — що ти забув(ла) у подорожі?
Preguntas (2): reacciones
- ¿Qué dices cuando algo te sorprende? — що ти кажеш, коли щось тебе дивує?
- ¿Qué dices cuando algo te da risa? — що ти кажеш, коли тобі смішно?
- ¿Qué dices cuando algo te da miedo? — що ти кажеш, коли тобі страшно?
- ¿Qué dices cuando algo sale bien? — що ти кажеш, коли щось вдається?
- ¿Qué dices cuando algo sale mal? — що ти кажеш, коли щось не вдається?
- ¿Qué dices cuando alguien te cuenta algo triste? — що ти кажеш, коли тобі розповідають щось сумне?
- ¿Qué dices cuando no te crees una historia? — що ти кажеш, коли не віриш у історію?
- ¿Cómo pides más detalles? — як ти просиш більше деталей?
- ¿Cómo terminas una historia? — як ти закінчуєш історію?
- ¿Cómo cuentas un chiste? — як ти розповідаєш анекдот?
Preguntas (3): de pequeño y de viaje
- ¿Qué travesura hacías de pequeño/a? — яку пустоту ти робив(ла) у дитинстві?
- ¿Qué anécdota familiar recuerdas? — яку сімейну історію ти пам’ятаєш?
- ¿Qué te pasó en un viaje? — що з тобою сталося в подорожі?
- ¿Qué te pasó en un restaurante? — що з тобою сталося в ресторані?
- ¿Qué te pasó en el colegio? — що з тобою сталося в школі?
- ¿Qué te pasó en el trabajo? — що з тобою сталося на роботі?
- ¿Qué te pasó con un vecino? — що з тобою сталося з сусідом?
- ¿Qué te pasó con la tecnología? — що з тобою сталося з технікою?
- ¿Qué te pasó con un animal? — що з тобою сталося з твариною?
- ¿Qué te pasó con la lluvia? — що з тобою сталося через дощ?
Preguntas (4): contar bien
- ¿Cómo empiezas una buena historia? — як ти починаєш гарну історію?
- ¿Qué detalles añades? — які деталі ти додаєш?
- ¿Usas gestos? — ти користуєшся жестами?
- ¿Cambias la voz? — ти змінюєш голос?
- ¿Cuánto dura una buena anécdota? — скільки триває гарна історія?
- ¿Cómo sabes que a los otros les gusta? — як ти розумієш, що іншим подобається?
- ¿Qué hace que una historia sea divertida? — що робить історію веселою?
- ¿Cuál es el mejor final? — який найкращий кінець?
- ¿Qué historia quieres contar hoy? — яку історію ти хочеш розповісти сьогодні?
- ¿Qué historia vas a contar mañana? — яку історію ти розповіси завтра?
Preguntas para tu profesor
- ¿Cuál es su mejor anécdota? — яка Ваша найкраща історія?
- ¿Cuándo se rio más? — коли Ви найбільше сміялися?
- ¿Qué le pasó en un viaje? — що з Вами сталося в подорожі?
- ¿Se llevó un susto grande alguna vez? — Ви колись сильно лякалися?
- ¿Qué historia cuenta a sus alumnos? — яку історію Ви розповідаєте своїм учням?
Cuenta una anécdota (3 minutos)
Diálogo dirigido 1: una anécdota
Sigue la conversación con tu profesor: cuentas una anécdota y él reacciona y pregunta.
Empieza así: ¿Sabes qué me pasó…?
Diálogo dirigido 2: reaccionar
Sigue la conversación con tu profesor: él cuenta una historia y tú reaccionas y haces preguntas.
Empieza así: ¡No me lo puedo creer! ¿Y…?
Diálogo dirigido 3: un viaje desastroso
Sigue la conversación con tu profesor: cuentas un viaje que salió mal.
Empieza así: En ese viaje todo salió mal…
Diálogo dirigido 4: historia de la infancia
Sigue la conversación con tu profesor: contáis historias de vuestra infancia.
Empieza así: Cuando era pequeño/a…
Corrige el error (oral)
Tu profesor dice una frase con un error. Corrígela en voz alta. Ejemplo: «Ayer yo hacía una broma» → Ayer hice una broma.
Pronunciación
- la anécdota — ла анекдота
- Resulta que… — ррезульта ке
- ¡Qué vergüenza! — ке вергуенса
- por desgracia — пор десграсья
- rieron — рр’єрон
- cayó — кайо
Cierre
Ahora puedo…
- Empezar una historia
- Describir la situación en imperfecto
- Contar los hechos en pretérito
- Usar conectores narrativos
- Reaccionar a otras historias
- Conjugar 8 verbos nuevos
Autocomprobación
¿Cómo se dice «одного дня»?
¿Cómo se dice «раптом»?
¿Cómo se dice «на щастя»?
¿Cómo se dice «який переляк»?
Una cosa más
Cuenta una frase de tu historia más divertida. → Resulta que un día …
Tarea
Palabras para recordar
| Un día… / Resulta que… | одного дня / виявляється, що |
| Al principio / De pronto / Entonces / Al final | спочатку / раптом / тоді / зрештою |
| Por suerte / Por desgracia | на щастя / на жаль |
| ¡Qué susto! / ¡Qué vergüenza! / ¡Qué risa! | який переляк / як соромно / як смішно |
| ¡No me lo puedo creer! | не можу повірити |
| Me quedé de piedra / No sabía qué hacer | я остовпів / не знав, що робити |
| hacía / era / estaba (imperfecto) | було / був / був (опис) |
| pasar / ocurrir / reír / llorar / asustar / sorprender / caer / olvidar | траплятися / відбуватися / сміятися / плакати / лякати / дивувати / падати / забувати |
Presente
Pasado
Imperfecto o pretérito
Traducción al español
Escribe una anécdota (10–12 líneas)
Escribe una anécdota con principio, nudo y final. Usa imperfecto (descripción) y pretérito (acciones) y al menos 5 expresiones de la lección.
Habla (2 minutos)
Graba un mensaje de voz de 3 minutos: cuenta la mejor anécdota de tu vida con principio, nudo y final y reacciona al final como un amigo.
Lee en voz alta
Lee el diálogo «Una anécdota» y el texto «El día de la maleta» tres veces en voz alta.
- 8.6 He escrito la anécdota (10–12 líneas)
- 8.7 He grabado el mensaje de voz de 3 minutos
- 8.8 He leído los textos tres veces en voz alta