Español · Lección 16← Curso
🔥
Sección 1 / 8

Calentamiento

Lección 16

Imperativo y las compras

EspañolLección 168 secciones56 ejercicios
1.1

¿Qué hacemos hoy?

Hoy aprendes el imperativo: cómo dar una orden, pedir algo o dar un consejo (¡Ven!, ¡Habla más despacio!, No te levantes). Verás el imperativo afirmativo y negativo con tú, usted, vosotros y ustedes, con verbos regulares, con cambio vocálico y con los irregulares (ve, ven, di, haz, sé, ten). También aprendes vamos a + infinitivo (¡Vamos a cantar!). Vocabulario: las compras. Vas a hablar de una tienda, de precios y de cómo pedir y dar instrucciones.
1.2

Objetivos de la lección

  • Dar órdenes y pedir cosas con el imperativo (tú, usted, vosotros, ustedes)
  • Usar el imperativo negativo: no hables, no vayas, no digáis
  • Poner los pronombres me, te, lo, se en el imperativo (muéstrame, levántate)
  • Proponer algo juntos con vamos a + infinitivo
  • Conjugar 8 verbos nuevos en tres tiempos
  • Hablar de las compras: tienda, precio, rebaja, pagar
1.3

Repaso de la lección 15

¿Cómo se dice «ніхто не прийшов»?
Nadie llegó.
¿Cómo se dice «щось»?
algo
¿Qué conjunción usas para «тому що»?
porque
¿Cómo se dice «у неї зелені очі»?
Ella tiene los ojos verdes.
1.4

Preséntate

Di qué compras normalmente y dónde. → Normalmente compro … en …

1.5

Tarjetas: 14 palabras de las compras

Tema del libro: Las compras.

1.6

Dato cultural

En España hay dos temporadas de rebajas al año: en enero y en julio. Muchas tiendas pequeñas cierran al mediodía, y en los mercados de barrio todavía es normal hablar con el dependiente, preguntar el precio y pedir que te dejen probar la fruta.
🧩
Sección 2 / 8

Vocabulario

2.1

El imperativo: las formas

Afirmativo: tú = la forma de «él» del presente (estudia, come, vive). usted / ustedes = vocal contraria (estudie, coma, viva / estudien, coman, vivan). vosotros = infinitivo con -d (estudiad, comed, vivid).
Negativo: no + no estudies, no comas, no vivas (tú), no estudiéis, no comáis, no viváis (vosotros).
Estudia más. — Вчися більше.
2.2

Imperativo afirmativo (tú)

____ la puerta, por favor. (abrir, tú)
____ este libro, es muy interesante. (leer, tú)
____ aquí un momento. (esperar, tú)
____ la verdad. (decir, tú)
____ a las siete. (venir, tú)
____ mi amigo. (ser, tú)
2.3

Usted y ustedes

____ más despacio, por favor. (hablar, usted)
____ su nombre aquí. (escribir, ustedes)
____ algo, tiene hambre. (comer, usted)
____ los libros. (abrir, ustedes)
____ mañana a las nueve. (venir, usted)
2.4

Imperativo negativo

No ____ tarde. (llegar, tú)
No ____ nada. (decir, ustedes)
No ____ aquí, por favor. (fumar, usted)
No ____ miedo. (tener, tú)
No ____ la puerta. (abrir, vosotros)
2.5

Con pronombres: levántate, muéstrame

En el afirmativo el pronombre va detrás del verbo y se escribe junto: levántate muéstrame dímelo. En el negativo va delante y separado: no te levantes, no me digas.
Muéstrame tu nuevo vestido. — Покажи мені свою нову сукню.
2.6

Completa con el pronombre

levantarse · tú · afirmativo →
sentarse · usted · afirmativo →
mostrar + me · tú →
decir + me · tú →
levantarse · tú · negativo →
2.7

Vamos a + infinitivo

Para proponer algo juntos: ¡Vamos a cantar! — Давайте заспіваємо! ¡Vamos a bailar! — Давайте потанцюємо! ¡Vamos a empezar! — Давайте почнемо!
2.8

Lee en voz alta

  • ¡Vamos a cantar! — давайте заспіваємо
  • Habla más despacio. — говори повільніше
  • No salgas, hace frío. — не виходь, холодно
  • Siéntese, por favor. — сядьте, будь ласка
  • Ven a las siete. — приходь о сьомій
  • No tengas miedo. — не бійся
  • Prueba esta blusa. — приміряй цю блузку
  • Dime la verdad. — скажи мені правду
2.9

Sobre ti

Da un consejo a un amigo. → Habla … / No … / Ven …

📖
Sección 3 / 8

Lectura

3.1

Diálogo: en la tienda

Dependienta: Buenos días. ¿En qué puedo ayudarle? Доброго дня. Чим можу допомогти?

Carlos: Busco un regalo para mi madre. Шукаю подарунок для мами.

Dependienta: Mire, tenemos blusas y bolsos con rebaja. Подивіться, у нас є блузки та сумки зі знижкою.

Carlos: Muéstreme aquel bolso, por favor. Покажіть мені ту сумку, будь ласка.

Dependienta: Aquí tiene. Tóquelo, es de piel. Ось, прошу. Помацайте, він шкіряний.

Carlos: Me gusta. ¿Cuánto cuesta? Мені подобається. Скільки він коштує?

Dependienta: Cuesta cuarenta euros, pero hoy hay una rebaja del veinte por ciento. Сорок євро, але сьогодні знижка двадцять відсотків.

Carlos: Perfecto. ¿Puedo pagar con tarjeta de crédito? Чудово. Можна заплатити кредитною карткою?

Dependienta: Claro. Ponga la tarjeta aquí y espere un momento. Звісно. Покладіть картку сюди і зачекайте хвилинку.

Carlos: Gracias. Envuélvalo, por favor, es un regalo. Дякую. Загорніть його, будь ласка, це подарунок.

3.2

Texto: un sábado de compras

Ana y su amiga Laura van al mercado por la mañana. Laura dice: «Prueba esta manzana, está muy rica». Ana compra un kilo de fruta y paga en efectivo. Después Laura mira unos zapatos, pero Ana le dice: «No compres nada todavía, vamos a ver los precios en otra tienda». Por la tarde van al supermercado, porque hay liquidación de productos para la casa. Ana busca un regalo para su hermano y compra un souvenir de Toledo. Al final, las dos amigas están cansadas y Laura dice: «¡Vamos a casa a descansar!». Ана та її подруга Лаура йдуть уранці на ринок. Лаура каже: «Спробуй це яблуко, воно дуже смачне». Ана купує кілограм фруктів і платить готівкою. Потім Лаура дивиться на туфлі, але Ана каже їй: «Нічого поки не купуй, давай подивимося ціни в іншому магазині». Увечері вони йдуть до супермаркету, бо там розпродаж товарів для дому. Ана шукає подарунок для брата і купує сувенір з Толедо. Наприкінці подруги втомилися, і Лаура каже: «Ходімо додому відпочивати!».

3.3

Verdadero o falso

Carlos busca un regalo para su padre.
Falso ✘ — busca un regalo para su madre.
El bolso cuesta cuarenta euros y hoy tiene rebaja.
Verdadero ✔
Carlos va a pagar en efectivo.
Falso ✘ — va a pagar con tarjeta de crédito.
Ana y Laura van primero al mercado.
Verdadero ✔
Ana compra un souvenir para su hermano.
Verdadero ✔
3.4

Preguntas sobre los textos

¿Qué busca Carlos?
Un regalo para su madre.
¿De qué material es el bolso?
De piel.
¿Qué dice Laura sobre la manzana?
Que está muy rica.
¿Por qué van al supermercado por la tarde?
Porque hay liquidación de productos para la casa.
¿Qué dice Laura al final?
¡Vamos a casa a descansar!
3.5

Completa con palabras de los textos

Carlos busca un ____ para su madre.
Hoy hay una ____ del veinte por ciento.
Ana paga la fruta en ____.
Por la tarde van al ____.
Ana compra un ____ de Toledo.
3.6

Sobre ti

Cuenta tu última compra. → Ayer compré … en … y pagué …

📐
Sección 4 / 8

Gramática

4.1

Imperativo de los verbos regulares

-ar · estudiar-er · comer-ir · vivir
AFIRMATIVO
túestudiacomevive
ustedestudiecomaviva
vosotros(as)estudiadcomedvivid
ustedesestudiencomanvivan
NEGATIVO
túno estudiesno comasno vivas
ustedno estudieno comano viva
vosotros(as)no estudiéisno comáisno viváis
ustedesno estudienno comanno vivan

Verbos reflexivos: el pronombre va detrás en el afirmativo (levántate) y delante en el negativo (no te levantes).

levantarseAfirmativoNegativo
túlevántateno te levantes
ustedlevánteseno se levante
vosotros(as)levantaosno os levantéis
ustedeslevántenseno se levanten
4.2

Imperativo de los verbos con cambio vocálico

mostrarAfirmativoNegativo
túmuestrano muestres
ustedmuestreno muestre
vosotros(as)mostradno mostréis
ustedesmuestrenno muestren
empezarAfirmativoNegativo
túempiezano empieces
ustedempieceno empiece
vosotros(as)empezadno empecéis
ustedesempiecenno empiecen
volverAfirmativoNegativo
túvuelveno vuelvas
ustedvuelvano vuelva
vosotros(as)volvedno volváis
ustedesvuelvanno vuelvan
pedirAfirmativoNegativo
túpideno pidas
ustedpidano pida
vosotros(as)pedidno pidáis
ustedespidanno pidan

Con me, nos (para mí, para nosotros): Muéstrame tu nuevo vestido. Contadnos algo.

4.3

Imperativo de los verbos irregulares

irAfirmativoNegativo
túveno vayas
ustedvayano vaya
vosotros(as)idno vayáis
ustedesvayanno vayan
venirAfirmativoNegativo
túvenno vengas
ustedvengano venga
vosotros(as)venidno vengáis
ustedesvenganno vengan
decirAfirmativoNegativo
túdino digas
usteddigano diga
vosotros(as)decidno digáis
ustedesdiganno digan
hacerAfirmativoNegativo
túhazno hagas
ustedhagano haga
vosotros(as)hacedno hagáis
ustedeshaganno hagan
serAfirmativoNegativo
túséno seas
ustedseano sea
vosotros(as)sedno seáis
ustedesseanno sean
tenerAfirmativoNegativo
tútenno tengas
ustedtengano tenga
vosotros(as)tenedno tengáis
ustedestenganno tengan

También irregulares: estar (está, esté, estad, estén), traer (trae, traiga, traed, traigan).

4.4

Los 8 verbos de la lección

Pulsa 🔊 para escuchar. Las formas son las del libro.

PROBAR [пробар]

пробувати, приміряти

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a probaryo no voy a probar¿Voy a probar yo?
túvas a probartú no vas a probar¿Vas a probar tú?
él / ella / ustedva a probarél no va a probar¿Va a probar él?
nosotrosvamos a probarnosotros no vamos a probar¿Vamos a probar nosotros?
vosotrosvais a probarvosotros no vais a probar¿Vais a probar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a probarellos no van a probar¿Van a probar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoprueboyo no pruebo¿Pruebo yo?
túpruebastú no pruebas¿Pruebas tú?
él / ella / ustedpruebaél no prueba¿Prueba él?
nosotrosprobamosnosotros no probamos¿Probamos nosotros?
vosotrosprobáisvosotros no probáis¿Probáis vosotros?
ellos / ellas / ustedespruebanellos no prueban¿Prueban ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoprobéyo no probé¿Probé yo?
túprobastetú no probaste¿Probaste tú?
él / ella / ustedprobóél no probó¿Probó él?
nosotrosprobamosnosotros no probamos¿Probamos nosotros?
vosotrosprobasteisvosotros no probasteis¿Probasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesprobaronellos no probaron¿Probaron ellos?
PERDONAR [пердонар]

пробачати, вибачати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a perdonaryo no voy a perdonar¿Voy a perdonar yo?
túvas a perdonartú no vas a perdonar¿Vas a perdonar tú?
él / ella / ustedva a perdonarél no va a perdonar¿Va a perdonar él?
nosotrosvamos a perdonarnosotros no vamos a perdonar¿Vamos a perdonar nosotros?
vosotrosvais a perdonarvosotros no vais a perdonar¿Vais a perdonar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a perdonarellos no van a perdonar¿Van a perdonar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoperdonoyo no perdono¿Perdono yo?
túperdonastú no perdonas¿Perdonas tú?
él / ella / ustedperdonaél no perdona¿Perdona él?
nosotrosperdonamosnosotros no perdonamos¿Perdonamos nosotros?
vosotrosperdonáisvosotros no perdonáis¿Perdonáis vosotros?
ellos / ellas / ustedesperdonanellos no perdonan¿Perdonan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoperdonéyo no perdoné¿Perdoné yo?
túperdonastetú no perdonaste¿Perdonaste tú?
él / ella / ustedperdonóél no perdonó¿Perdonó él?
nosotrosperdonamosnosotros no perdonamos¿Perdonamos nosotros?
vosotrosperdonasteisvosotros no perdonasteis¿Perdonasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesperdonaronellos no perdonaron¿Perdonaron ellos?
DISCULPARSE [дискульпарсе]

вибачатися, просити пробачення

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a disculparmeyo no voy a disculparme¿Voy a disculparme yo?
túvas a disculpartetú no vas a disculparte¿Vas a disculparte tú?
él / ella / ustedva a disculparseél no va a disculparse¿Va a disculparse él?
nosotrosvamos a disculparnosnosotros no vamos a disculparnos¿Vamos a disculparnos nosotros?
vosotrosvais a disculparosvosotros no vais a disculparos¿Vais a disculparos vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a disculparseellos no van a disculparse¿Van a disculparse ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yome disculpoyo no me disculpo¿Me disculpo yo?
túte disculpastú no te disculpas¿Te disculpas tú?
él / ella / ustedse disculpaél no se disculpa¿Se disculpa él?
nosotrosnos disculpamosnosotros no nos disculpamos¿Nos disculpamos nosotros?
vosotrosos disculpáisvosotros no os disculpáis¿Os disculpáis vosotros?
ellos / ellas / ustedesse disculpanellos no se disculpan¿Se disculpan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yome disculpéyo no me disculpé¿Me disculpé yo?
túte disculpastetú no te disculpaste¿Te disculpaste tú?
él / ella / ustedse disculpóél no se disculpó¿Se disculpó él?
nosotrosnos disculpamosnosotros no nos disculpamos¿Nos disculpamos nosotros?
vosotrosos disculpasteisvosotros no os disculpasteis¿Os disculpasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesse disculparonellos no se disculparon¿Se disculparon ellos?
VOLAR [болар]

літати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a volaryo no voy a volar¿Voy a volar yo?
túvas a volartú no vas a volar¿Vas a volar tú?
él / ella / ustedva a volarél no va a volar¿Va a volar él?
nosotrosvamos a volarnosotros no vamos a volar¿Vamos a volar nosotros?
vosotrosvais a volarvosotros no vais a volar¿Vais a volar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a volarellos no van a volar¿Van a volar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yovueloyo no vuelo¿Vuelo yo?
túvuelastú no vuelas¿Vuelas tú?
él / ella / ustedvuelaél no vuela¿Vuela él?
nosotrosvolamosnosotros no volamos¿Volamos nosotros?
vosotrosvoláisvosotros no voláis¿Voláis vosotros?
ellos / ellas / ustedesvuelanellos no vuelan¿Vuelan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yovoléyo no volé¿Volé yo?
túvolastetú no volaste¿Volaste tú?
él / ella / ustedvolóél no voló¿Voló él?
nosotrosvolamosnosotros no volamos¿Volamos nosotros?
vosotrosvolasteisvosotros no volasteis¿Volasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesvolaronellos no volaron¿Volaron ellos?
SOÑAR [соньяр]

мріяти

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a soñaryo no voy a soñar¿Voy a soñar yo?
túvas a soñartú no vas a soñar¿Vas a soñar tú?
él / ella / ustedva a soñarél no va a soñar¿Va a soñar él?
nosotrosvamos a soñarnosotros no vamos a soñar¿Vamos a soñar nosotros?
vosotrosvais a soñarvosotros no vais a soñar¿Vais a soñar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a soñarellos no van a soñar¿Van a soñar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yosueñoyo no sueño¿Sueño yo?
túsueñastú no sueñas¿Sueñas tú?
él / ella / ustedsueñaél no sueña¿Sueña él?
nosotrossoñamosnosotros no soñamos¿Soñamos nosotros?
vosotrossoñáisvosotros no soñáis¿Soñáis vosotros?
ellos / ellas / ustedessueñanellos no sueñan¿Sueñan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yosoñéyo no soñé¿Soñé yo?
túsoñastetú no soñaste¿Soñaste tú?
él / ella / ustedsoñóél no soñó¿Soñó él?
nosotrossoñamosnosotros no soñamos¿Soñamos nosotros?
vosotrossoñasteisvosotros no soñasteis¿Soñasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedessoñaronellos no soñaron¿Soñaron ellos?
TOCAR [токар]

торкатися, грати (на музичному інструменті)

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a tocaryo no voy a tocar¿Voy a tocar yo?
túvas a tocartú no vas a tocar¿Vas a tocar tú?
él / ella / ustedva a tocarél no va a tocar¿Va a tocar él?
nosotrosvamos a tocarnosotros no vamos a tocar¿Vamos a tocar nosotros?
vosotrosvais a tocarvosotros no vais a tocar¿Vais a tocar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a tocarellos no van a tocar¿Van a tocar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yotocoyo no toco¿Toco yo?
tútocastú no tocas¿Tocas tú?
él / ella / ustedtocaél no toca¿Toca él?
nosotrostocamosnosotros no tocamos¿Tocamos nosotros?
vosotrostocáisvosotros no tocáis¿Tocáis vosotros?
ellos / ellas / ustedestocanellos no tocan¿Tocan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yotoquéyo no toqué¿Toqué yo?
tútocastetú no tocaste¿Tocaste tú?
él / ella / ustedtocóél no tocó¿Tocó él?
nosotrostocamosnosotros no tocamos¿Tocamos nosotros?
vosotrostocasteisvosotros no tocasteis¿Tocasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedestocaronellos no tocaron¿Tocaron ellos?
ABRAZAR [абрасар]

обіймати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a abrazaryo no voy a abrazar¿Voy a abrazar yo?
túvas a abrazartú no vas a abrazar¿Vas a abrazar tú?
él / ella / ustedva a abrazarél no va a abrazar¿Va a abrazar él?
nosotrosvamos a abrazarnosotros no vamos a abrazar¿Vamos a abrazar nosotros?
vosotrosvais a abrazarvosotros no vais a abrazar¿Vais a abrazar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a abrazarellos no van a abrazar¿Van a abrazar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yoabrazoyo no abrazo¿Abrazo yo?
túabrazastú no abrazas¿Abrazas tú?
él / ella / ustedabrazaél no abraza¿Abraza él?
nosotrosabrazamosnosotros no abrazamos¿Abrazamos nosotros?
vosotrosabrazáisvosotros no abrazáis¿Abrazáis vosotros?
ellos / ellas / ustedesabrazanellos no abrazan¿Abrazan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yoabracéyo no abracé¿Abracé yo?
túabrazastetú no abrazaste¿Abrazaste tú?
él / ella / ustedabrazóél no abrazó¿Abrazó él?
nosotrosabrazamosnosotros no abrazamos¿Abrazamos nosotros?
vosotrosabrazasteisvosotros no abrazasteis¿Abrazasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesabrazaronellos no abrazaron¿Abrazaron ellos?
BESAR [бесар]

цілувати

FUTURO (ir a + infinitivo)+ afirmación− negación? pregunta
yovoy a besaryo no voy a besar¿Voy a besar yo?
túvas a besartú no vas a besar¿Vas a besar tú?
él / ella / ustedva a besarél no va a besar¿Va a besar él?
nosotrosvamos a besarnosotros no vamos a besar¿Vamos a besar nosotros?
vosotrosvais a besarvosotros no vais a besar¿Vais a besar vosotros?
ellos / ellas / ustedesvan a besarellos no van a besar¿Van a besar ellos?
PRESENTE+ afirmación− negación? pregunta
yobesoyo no beso¿Beso yo?
túbesastú no besas¿Besas tú?
él / ella / ustedbesaél no besa¿Besa él?
nosotrosbesamosnosotros no besamos¿Besamos nosotros?
vosotrosbesáisvosotros no besáis¿Besáis vosotros?
ellos / ellas / ustedesbesanellos no besan¿Besan ellos?
PASADO+ afirmación− negación? pregunta
yobeséyo no besé¿Besé yo?
túbesastetú no besaste¿Besaste tú?
él / ella / ustedbesóél no besó¿Besó él?
nosotrosbesamosnosotros no besamos¿Besamos nosotros?
vosotrosbesasteisvosotros no besasteis¿Besasteis vosotros?
ellos / ellas / ustedesbesaronellos no besaron¿Besaron ellos?

Atención: en tocar la «c» cambia a «qu» en «yo» del pasado (toqué), y en abrazar la «z» cambia a «c» (abracé).

4.5

Presente: completa

volar · tú · presente →
soñar · yo · presente →
probar · ellos · presente →
tocar · nosotros · presente →
disculparse · yo · presente →
4.6

Pasado: completa

tocar · yo · pasado →
abrazar · yo · pasado →
perdonar · tú · pasado →
besar · él / ella / usted · pasado →
volar · ellos · pasado →
4.7

¿Qué tiempo es?

Toco la guitarra.
Besó a su madre.
Voy a volar a Madrid.
Soñaron con el mar.
Pruebas la sopa.
4.8

Imperativo: completa

hablar · tú →
comer · usted →
vivir · vosotros →
ir · tú →
hacer · tú · negativo →
decir · ustedes · negativo →
✏️
Sección 5 / 8

Práctica

5.1

Traducción 1: imperativo afirmativo

Вставай! (tú)
Сядьте, будь ласка. (usted)
Вчіться! (vosotros)
Покажи мені свій паспорт. (tú)
Розкажіть нам щось. (ustedes)
Принеси води, будь ласка. (tú)
Скажіть мені правду. (usted)
Приходь о сьомій. (tú)
5.2

Traducción 2: imperativo negativo

Не вставай. (tú)
Не кажіть нічого. (ustedes)
Не сідайте тут. (usted)
Не бійся! (tú)
Не робіть цього. (vosotros)
Не питай мене. (tú)
5.3

Traducción 3: las compras

Де ти купуєш продукти?
Він пішов до супермаркету.
Я заплачу кредитною карткою.
Вони купили подарунок для своєї матері.
Де знаходиться ринок?
Сьогодні багато покупців.
Продавець зробить вам знижку.
Сьогодні в нас розпродаж.
5.4

Traducción 4: verbos nuevos

Я не буду пробувати.
Ми не пробували.
Вона мріяла.
Ти будеш літати?
Я обійняв його.
Вони поцілували її.
Ти граєш на гітарі?
Я вибачаюся.
5.5

Elige la respuesta

¿Dónde compras la fruta?
¿Cómo vas a pagar?
¿Puedo probarme esta blusa?
¿Me perdonas?
🗣️
Sección 6 / 8

Conversación

6.1

Situación 1: comprar un regalo

ROL A

Eres el cliente: buscas un regalo para un amigo. Pregunta el precio, pide una rebaja y di cómo vas a pagar.

ROL B

Eres el dependiente: ofrece dos productos, di el precio y pregunta si paga en efectivo o con tarjeta.

Empieza así: Buenos días, busco un regalo…

6.2

Situación 2: dar instrucciones

ROL A

Explica a un amigo cómo llegar a tu tienda favorita usando el imperativo: ve, gira, sigue, entra.

ROL B

Escucha y repite las instrucciones. Pregunta si hay algo que no entiendes.

Empieza así: Ve recto y gira a la derecha…

6.3

Traducción rápida (profesor → alumno)

Давайте заспіваємо!
¡Vamos a cantar!
Не виходь, холодно.
No salgas, hace frío.
Приміряй цю блузку.
Prueba esta blusa.
Встаньте! (usted)
¡Levántese!
Скажи мені правду.
Dime la verdad.
Не бійтеся! (ustedes)
¡No tengan miedo!
Покажіть мені ту сумку. (usted)
Muéstreme aquel bolso.
Він поцілував маму.
Besó a su madre.
6.4

Tres tiempos: ejercicio oral

Di una frase con cada verbo en presente, pasado y futuro (ir a). Ejemplo:

Toco la guitarra. Ayer toqué en un concierto. Mañana voy a tocar otra vez.

  • probar
  • soñar
  • volar
  • tocar
  • abrazar
  • disculparse
6.5

Preguntas sobre las compras

  • ¿Dónde compras los productos? — де ти купуєш продукти?
  • ¿Prefieres pagar en efectivo o con tarjeta? — ти віддаєш перевагу готівці чи картці?
  • ¿Te gusta ir al mercado? — тобі подобається ходити на ринок?
  • ¿Cuándo hay rebajas en tu país? — коли у вашій країні знижки?
  • ¿Qué regalo compraste la última vez? — який подарунок ти купив(ла) востаннє?
6.6

Preguntas con imperativo

  • ¿Qué consejo das a un amigo que no sabe qué comprar? — яку пораду ти даєш другу, який не знає, що купити?
  • ¿Qué no debes hacer en una tienda? — чого не слід робити в магазині?
  • ¿Qué le dices a alguien que llega tarde? — що ти кажеш тому, хто спізнюється?
  • ¿Qué te dice tu madre cuando sales de casa? — що тобі каже мама, коли ти виходиш з дому?
6.7

Preguntas para tu profesor

  • ¿Dónde compra usted la ropa? — де Ви купуєте одяг?
  • ¿Qué le gusta regalar? — що Вам подобається дарувати?
  • ¿Sueña usted con viajar? — Ви мрієте про подорожі?
  • ¿Toca usted algún instrumento? — Ви граєте на якомусь інструменті?
6.8

Describe tu tienda favorita (2 minutos)

Describe tu tienda o tu mercado favorito: dónde está, qué productos hay, cómo son los precios, cuándo hay rebajas y qué compras allí normalmente.
6.9

Diálogo dirigido: en el supermercado

GUÍA

Sigue la conversación con tu profesor: eres un cliente en el supermercado y preguntas dónde están los productos; el dependiente te da instrucciones con el imperativo.

Empieza así: Perdone, ¿dónde están los productos…?

6.10

Corrige el error (oral)

Tu profesor dice una frase con un error. Corrígela en voz alta. Ejemplo: «Tú levántese» → Levántate.

6.11

Pronunciación

  • el supermercado — ел супермеркадо
  • la tarjeta de crédito — ла тархета де кредіто
  • muéstrame — муестраме
  • levántate — левантате
  • no vayas — но байяс
  • toqué — токе
❄️
Sección 7 / 8

Cierre

7.1

Ahora puedo…

  • Dar órdenes y pedir cosas con tú, usted, vosotros y ustedes
  • Usar el imperativo negativo
  • Poner los pronombres en el imperativo
  • Proponer algo con vamos a + infinitivo
  • Conjugar 8 verbos nuevos
  • Hablar de las compras y de los precios
7.2

Autocomprobación

¿Cómo se dice «не бійся»?
No tengas miedo.
¿Cómo se dice «приходь» (tú)?
Ven.
¿Cómo se dice «давайте потанцюємо»?
¡Vamos a bailar!
¿Dónde va el pronombre en el imperativo afirmativo?
Detrás del verbo y junto: levántate.
7.3

Una cosa más

Da una orden amable a tu profesor. → Por favor, … (usted).

🏠
Sección 8 / 8

Tarea

8.1

Palabras para recordar

el efectivo, la tarjeta de créditoготівка, кредитна картка
el precio, la rebaja, la liquidaciónціна, знижка, розпродаж
el dependiente, el comprador, el clienteпродавець, покупець, клієнт
el supermercado, el mercado, la tiendaсупермаркет, ринок, магазин
los productos, el regalo, el souvenirпродукти, подарунок, сувенір
probar / perdonar / disculparseпробувати / пробачати / вибачатися
volar / soñarлітати / мріяти
tocar / abrazar / besarторкатися, грати / обіймати / цілувати
8.2

Presente

besar · yo →
volar · nosotros →
probar · él / ella / usted →
soñar · tú →
perdonar · vosotros →
8.3

Pasado

tocar · yo →
abrazar · yo →
disculparse · nosotros →
soñar · él / ella / usted →
probar · ellos →
8.4

Imperativo

venir · tú →
ir · usted →
tener · tú · negativo →
decir · tú →
sentarse · vosotros →
8.5

Traducción al español

Скажи мені, де ти був.
Не забудь купити рибу.
Заспівай пісню, будь ласка.
Зачекайте тут. (ustedes)
Сьогодні в нас розпродаж, заходьте! (ustedes)
8.6

Escribe instrucciones (6–8 frases)

Escribe instrucciones para un amigo que va por primera vez a tu tienda o mercado favorito: cómo llegar, qué comprar, qué no comprar y cómo pagar. Usa al menos 4 verbos en imperativo (afirmativo y negativo) y 2 verbos de la lección.

8.7

Habla (1 minuto)

Graba un mensaje explicando a un amigo qué debe y qué no debe hacer en un viaje de compras.

8.8

Lee en voz alta

Lee el diálogo en la tienda y el texto «Un sábado de compras» dos veces en voz alta.

Marca lo que has hecho
  • 8.6 He escrito las instrucciones (6–8 frases)
  • 8.7 He grabado el mensaje de voz
  • 8.8 He leído los textos en voz alta dos veces

📞

Iniciar la clase

Se abre Google Meet: un enlace nuevo cada vez
Secciones
Letras: